tag:blogger.com,1999:blog-98722242011-04-22T07:43:04.102+04:30lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.comBlogger241100tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1143884212845914072006-04-01T13:04:00.000+03:302006-04-01T13:32:59.713+03:30<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/3348/738/1600/2dubai_2004_09.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3348/738/320/2dubai_2004_09.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-114388421284591407?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1119381098780374852005-06-21T23:37:00.000+04:302005-06-21T23:44:35.346+04:30<span style="font-size:130%;">سلام به همه دوستان از این به بعد در آدرس جدید پذیرای قدوم سبزتان هستم</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">یلدا</span><br /><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><a href="http://www.shabeyalda.com">www.shabeyalda.com</a></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-111938109878037485?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1117104848894023772005-05-26T15:15:00.000+04:302005-05-26T15:58:50.480+04:30<strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">اکبر گنجی</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">‌تحريم‌ انتخابات‌ رياست‌ جمهوری، گامی به‌ سوی دموكراسی و جامعه‌ باز</span> </strong><br /><strong><br />زندان اوين<br />ارديبهشت 1384<br /><span style="color:#3333ff;">مقدمه</span></strong><br /><strong>. مانيفست‌ جمهوری‌خواهی، از يك‌سو، مدلی برای گذار به‌ دموكراسی ارائه‌ می‌كرد، و از سوی ديگر، آراء وعقايدآزادانديش‌ زندانی را بيان‌ می‌داشت‌. دليل‌ سكوت‌ بعدی نويسنده‌ آن‌ بود كه‌ احساس‌ می‌كرد سخن ديگری برای طرح‌ مكتوب‌ ندارد و آنچه‌ را دربارة‌ رژيم‌ مستقر می‌بايست‌ بگويد، گفته‌ بود. در مانيفست‌ جمهوری‌خواهی آمده‌ بود كه‌ تمامی انتخاباتی كه‌ از آن‌ به‌ بعد در جمهوری اسلامی برگزار خواهد شد، بايد تحريم‌ شود. اينك‌، ضمن‌ تأكيد بر تحريم‌ انتخابات‌ رياست‌ جمهوری، در ادامه‌ دفتر اول‌ مانيفست‌ جمهوری‌خواهی، برخی پيشنهادات‌ برای گذار ايران‌ به‌ دموكراسی، بيان‌ می‌گردد. دفتر دوم‌ كوتاهتر از دفتر اول‌ است‌. برای اينكه‌ ادله‌ برخی مدعيات‌ و پاسخ‌ برخی پرسش‌ها در دفتر اول‌ آمده‌ است‌. ٢. نقدهای بسياری، خصوصاً در خارج‌ از كشور، بر مانيفست‌ جمهوری‌خواهی وارد شد. نويسنده‌ نه‌تنها بايد شادمان‌ باشد كه‌ آرائش‌ خوانده‌ و نقد شد،‌ بلكه‌ بايد ممنون‌ باشد از اينكه‌ از نقدها بهره‌ فراوان‌ برده‌ است‌. در هر حال‌ يادآوری يك‌ نكته‌ مهم‌ است‌. جدی‌ترين‌ رقيب‌ مدل‌ جمهوری‌خواهی، مدل‌ مشروطه‌خواهی دوست‌ عزيز آقای سعيد حجاريان‌ است‌. او به‌ مناسبت‌ هزار و پانصدمين‌ روز بازداشت‌ نويسنده‌، طی يك‌ گفتگو، ضمن‌ دفاع‌ از آرمان‌ جمهوری‌خواهی، با توجه‌ به‌ امكانات‌ و مقدورات‌ طرفين‌، جمهوری‌خواهی به‌ عنوان‌ يك‌ استراتژی را رد كرد. نويسنده‌ نوشتار حاضر همچنان‌ جمهوری‌خواه‌ است‌ و در نوشتار حاضر سعی كرده‌ است‌ مواضع‌ خود را روشن‌تر نمايد. ٣. نويسنده‌ پس‌ از سخنرانی در دانشگاه‌ شيراز دربارة‌ مبانی نظری فاشيسم‌، (خرداد ١٣٧٦) بازداشت‌ و مدت‌ ٩٠ روز (در زمستان‌ ١٣٧٦) در اوين‌ محبوس‌ شد. (از آن‌ محكوميت‌ ٩ ماه‌ باقی مانده. كه‌ پس‌ از حبس‌ فعلی بايد نقد شود). اينك‌، در دومين‌ محكوميت‌، ١٨٥٥ روز است‌ كه‌ در اوين‌ زندانی است‌. مجازات‌ زندان‌ (سلب‌ آزادی‌)، ممنوعيت‌ تماس‌ تلفنی، بيماری‌های مختلف‌ ناشی از حبس‌ بلندمدت‌، فشارهای روحی روانی وارد آمده‌ بر خانواده‌، انواع‌ و اقسام‌ دروغ‌ها و شايعاتی كه‌ ساخته‌ و پخش‌ شد؛ همه‌ بخشی از هزينه‌ای است‌ كه‌ يك‌ دگرانديش‌ برای طرح‌ نظراتش‌ بايد در نظام‌ سلطانی ج‌. ا. ا. بپردازد. روشن‌ است‌ كه‌ انتشار دفتر دوم‌ مانيفست‌ جمهوری‌خواهی، هزينه‌های جديدی برای نويسنده‌ به‌ ارمغان‌ خواهد آورد. مسأله‌ روشن‌ است‌. مقام‌ رهبری تحمل‌ كوچكترين‌ انتقادی را ندارد. رهبری خدايگانی است‌ كه‌ صرفاً بايد پرستيده‌ شود. فقط‌ رابطه‌ خدايگان‌ و بنده‌ را می‌فهمد. در زندان‌ اوين‌ بازداشتگاه‌های اختصاصی مدرنی برای خود تدارك‌ ديده‌ است: بند دو الف‌ (٢ الف‌) (بازداشتگاه‌ حفاظت‌ اطلاعات‌ سپاه‌ پاسداران‌ انقلاب‌ اسلامي)، طبقة‌ اول‌ بند ٢٤٠ (بازداشتگاه‌ حفاظت‌ اطلاعات‌ قوة‌ قضائيه‌)، و بخش‌ ديگری از بند ٢٤٠ كه‌ بعضاً در اختيار حفاظت‌ اطلاعات‌ نيروی انتظامی قرار می‌گيرد. در سلول‌های انفرادی اين‌ بازداشتگاه‌ها از انواع‌ و اقسام‌ شكنجه‌های جسمی روحی برای «توبه‌نامه‌نويسی‌» زندانی استفاده‌ می‌شوند (پروندة‌ وبلاگ‌نويسان‌، پروندة‌ زهرا كاظمی و پروندة‌ نظرسنجی چند نمونه‌ از به‌ كارگيری اين‌ روش‌ها هستند). به‌ طور طبيعی، هر نوع‌ محدوديت‌ جديد، يا حادثه‌ای جانی، برای نويسنده‌، فقط‌ با دستور مستقيم‌ مقام‌ رهبری امكان‌پذير خواهد بود. بدين‌ ترتيب‌ مسؤوليت‌ مستقيم‌ كلية‌ اقدامات‌ با شخص‌ آقای خامنه‌ای است‌. اعترافات‌ و پشيمانی سلول‌ انفرادی هيچ‌ ارزشی ندارد و فقط‌ بر بی‌حيثيتی كسانی خواهد افزود كه‌ از روش‌های استالينيستی برای حذف‌ دگرانديشان‌ استفاده‌ می‌نمايند. حبس‌ طولانی نويسنده‌، يكی از مواردی است‌ كه‌ نشان‌ می‌دهد «مردم‌سالاری دينی‌» مورد ادعای رهبر، در مقام‌ عمل‌ چه‌ در انبان‌ دارد. نه‌تنها پروژه‌ قتل‌های زنجيره‌ای، بلكه‌ شكنجه‌ متهمان‌ آن‌ پرونده‌ و قتل‌ زهرا كاظمی نشان‌ داد كه‌ مردم‌سالاری دينی مورد ادعا اگر امكان‌ و فرصت‌ تحقق‌ بيابد، چه‌ بهشتی خواهد آفريد! نمايش‌های تلويزيونی وبلاگ‌نويسان‌، گوشة‌ كوچكی از تمنای رسيدن‌ به‌ هدف‌ از طريق‌ روش‌های استالينی بود. شايد سر به‌ نيست‌ كردن‌ نويسنده ،‌ رهبر را خشنود سازد، اما چه‌ باك‌ از مرگی كه‌ در راه‌ آزادی و رعايت‌ حقوق‌ بشر باشد. «بازی با مرگ‌» بسيار زودتر از اين‌ ايام‌ آغاز شد. با جنايت‌ نمی‌توان‌ جلوی سيل‌ آزادی را گرفت‌. مطمئن‌ باشيد كه‌ افق‌ آزادی گشوده‌ خواهد شد و فرزندان‌ ايران‌زمين‌ در آينده‌ای نه‌چندان‌ دور شاهد نظامی ملتزم‌ به‌ حقوق‌ بشر خواهند بود چـون‌ داد عـادلان‌ بـه‌ جـهـان‌ در بـقا نكردبــيــداد ظـالـمـان شـمــا نـيــز بـگـذرددر مملكت‌ چو غرش‌ شيران‌ گذشت‌ و رفت‌ايـن عـوعـو سـگـان شـمـا نـيــز بـگـذردايـن‌ نـوبت‌ از كـسان‌ به‌ شما ناكسان‌ رسيدنـوبـت ز نـاكـسـان شـمـا نـيـز بــگــذردای تـو رمـه‌ سـپـرده‌ بـه‌ چوپان‌ گرگْ‌طبعْايـن گـرگـی شـبـان شـمـا نـيـز بـگـذردپـيـل‌ فـنـا كـه‌ شـاه‌ بـقا مات‌ حكم‌ اوست‌هــم بــر پـيـادگــان شـمـا نـيـز بـگذرداكبر گنجی‌زندان‌ اوين‌ارديبهشت84‌ / ...</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-111710484889402377?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1113327218643128772005-04-12T21:57:00.000+04:302005-04-12T22:03:38.643+04:30<span style="font-size:130%;"><strong>سلام به همه دوستان - مرسی از میلهای پر مهرتون و تنها کامنت گذار بلاگ شب یلدا</strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong>با شب یلدا با قالب جدید میام خدمتتون - امیدوارم بلاگ خوبی داشته باشیم - چند روزی به علت تغییر قالب نیستم</strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong>تنهام نگذارین - سعی کنین تو این مدت خوش بگذره - با کلی آرزوهای خوب برا همتون</strong></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-111332721864312877?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1112297979448853402005-04-01T00:04:00.000+04:302005-04-01T00:12:42.200+04:30<span style="font-size:180%;">سفر</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"><strong>چو رخت خویش بر بستم از این خاک<br />همه گویند که با ما آشنا بود<br />ولی کس ندانست این مسافر<br />که بود - از که گفت و از کجا بود</strong></span><br />اقبال لاهوری<br /><br /><span style="font-size:130%;">- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">سیزده بدر خوبی داشته باشین</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-111229797944885340?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1112011715310758952005-03-28T16:34:00.000+04:302005-03-28T16:38:35.313+04:30<span style="font-size:180%;color:#ff6600;"><strong>شمع و پروانه</strong></span><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">شمع دانی به دم مرگ به پروانه چه گفت</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">گفت ای عاشق دیوانه فراموش شوی</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">سوخت پروانه ولی خوب جوابش را داد</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">گفت طولی نکشد تو نیزخاموش شوی</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /><strong>پروین اعتصامی</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-111201171531075895?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1111927899818993242005-03-27T17:10:00.000+04:302005-03-27T17:21:39.820+04:30<strong><span style="font-size:180%;">سال <span style="color:#ff0000;">1</span><span style="color:#999999;">3</span><span style="color:#33ff33;">8</span><span style="color:#3333ff;">4</span> خورشیدی مبارک</span></strong><br /><br /><span style="font-size:130%;">امیدوارم در سال نو- روزهای خوبی در پیش داشته باشین</span><br /><span style="font-size:130%;">- - - - - - - - - - - - - - - - - - -</span><br /><span style="font-size:130%;"> پیشنهاد به سایت گوگل لوگوی نوروز رو در آغاز هر سال شمسی در سایت قرار بده</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">دوستان میتونن مشارکت کنن</span><br /><a href="http://www.esfahanhost.com/nowrouz/">http://www.esfahanhost.com/nowrouz/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-111192789981899324?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1110016471084142112005-03-05T13:01:00.000+03:302005-03-05T13:24:31.086+03:30<strong><span style="font-size:130%;">طرح نمایندگان مجلس هفتم برای بستن - یاهو مسنجر</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">منبع</span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;"></span></strong><br /><a href="http://mag.gooya.com/politics/archives/022543.php">http://mag.gooya.com/politics/archives/022543.php</a><br /><br /><a href="http://www.webneveshteha.com/weblog/?id=1106483550">http://www.webneveshteha.com/weblog/?id=1106483550</a><br /><br /><span style="color:#666666;">- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffcc66;"><span style="color:#ffcc00;">shabe</span><span style="color:#ff0000;">yalda</span><span style="color:#3333ff;">999.</span><span style="color:#666666;">blogspot.</span><span style="color:#009900;">com</span></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-111001647108414211?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1109313278675467362005-02-25T09:56:00.000+03:302005-02-25T10:04:38.676+03:30<div align="justify"><br /><span style="font-size:130%;"><strong> <a href="http://www.hamshahri.net/hamnews/1381/811204/news/akhar.htm">http://www.hamshahri.net/hamnews/1381/811204/news/akhar.htm</a></strong></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><strong>به گفته يك دانشمند آمريكايي، لبخند موناليزا چنان مبهم است كه اگر مستقيما به آن خيره شويد، محو خواهد شد.به</strong></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><strong> گزارش بي.بي.سي، پروفسور مارگارت ليوينگستون، استاد دانشگاه هاروارد گفت: در تابلوي معروف داوينچي، لبخند تنها هنگامي برچهره موناليزا ظاهر مي شود كه بيننده، به بخش هاي ديگر صورت او به جز لب هايش نگاه كند.تابلوي موناليزا يا لبخند ژوكوند در قرن شانزدهم ميلادي توسط لئوناردو داوينچي كشيده شد و براي پنج قرن توجه دوستداران هنر را به دليل لبخند مرموزي كه بر چهره موناليزا بود، به خود جلب كرد خانم ليوينگستون نظريه خود را هفته گذشته در نشست سالانه انجمن آمريكايي پيشرفت علوم در دنور كلورادو اظهار داشت.براساس اين نظريه علت محوشدن لبخند از چهره موناليزا در هنگام خيره شدن به لب هاي او، به شيوه اي بازمي گردد كه چشم هاي انسان براي تحليل اطلاعات بصري به كار مي گيرد.چشم، دو نوع ديد دارد، ديد مستقيم و ديد پيراموني. ديد مستقيم براي مشاهده جزئيات كارايي فراوان دارد، اما براي تشخيص سايه ها مناسب نيست.به گفته خانم ليوينگستون ابهام در لبخند موناليزا را مي توان چنين توضيح داد: اين لبخند تقريبا به طور كامل با سايه ها ساخته شده است. بنابراين هنگام استفاده از ديد غيرمستقيم يا پيراموني بهتر ديده مي شود. در واقع هر چه بيشتر به لب هاي موناليزا خيره شويد، كاركرد ديد پيراموني چشم كاهش مي يابد تا جايي كه لبخند او به كلي محو مي شود. پروفسور ليوينگستون مي گويد: بهترين مثال براي درك اين حالت، خيره شدن به يك حرف در صفحه اي از يك نوشته است. تمركز روي يك حرف، تشخيص حروف ديگر در صفحه را هر چقدر هم كه به حرف مورد نظر نزديك باشد، دشوار مي كند. او معتقد است كه داوينچي از همين اصل استفاده كرده است.لبخند موناليزا، تنها هنگامي ظاهر مي شود كه به ساير اجزاي صورت او نگاه كنيد. تابلوي داوينچي كه معروف ترين پرتره تمام تاريخ است در حال حاضر در موزه لوور پاريس نگهداري مي شود.پروفسور ليوينگستون براي نشان دادن شناخت هنرمندان از ماهيت ديد انسان، ازآثار مونه، نقاش امپرسيونيست فرانسوي نيز بهره گرفته است. از جمله به تابلوي طلوع آفتاب او اشاره مي كند كه در آن از يك رنگ خيره كننده نارنجي در زمينه آبي آسماني استفاده شده است. وي مي افزايد: من تنها تلاش مي كنم نشان دهم كه بعضي هنرمندان شناخت خوبي از ماهيت ديد آدمي داشته اند اما اين واقعيت، چيزي از ارزش كار آنها كم نمي كند. اين هنرمندان توانسته اند حقايق بنياديني را كشف و درك كنند كه دانشمندان سالها بعد، آنها را تحليل كرده و توضيح داده اند.</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110931327867546736?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1109180416213712812005-02-23T21:05:00.000+03:302005-02-23T21:10:16.216+03:30<strong><span style="color:#000099;">آخرین آمار از زلزله در کرمان - شهرستان زرند</span></strong><br /><strong></strong><br /><strong>منبع</strong><br /><strong><a href="http://www.sharifnews.com/?3461">http://www.sharifnews.com/?3461</a></strong><br /><strong></strong><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;">آخرین گزارش‌ها از مناطق زلزله‌زده زرند كرمان تا لحظه مخابره خبر حاكی از افزایش شمار كشته‌شدگان به حدود 790 تن و مجروحان ــ سرپایی و بستری ــ به 1411 تن است.<br />به گزارش ایسنا، از میان این آمار تا كنون حدود 500 تن در حین انتقال به بیمارستان‌ها و یا در محیط بیمارستان‌های زیرمجموعه دانشگاه علوم‌پزشكی كرمان به علت شدت جراحات جان باخته‌اند.<br />همچنین به جز این تعداد، اجساد 290 تن دیگر از كشته‌شدگان در منطقه زرند به پزشكی قانونی مستقر در همان منطقه تحویل شده است و مجموعا شمار كشته‌شدگان به حدود 790 تن رسیده است.<br />از میان اجساد تحویل‌شده به پزشكی قانونی كرمان مستقر در منطقه زرند تا ساعت 10 صبح امروز، اجساد 23 تن، مجهول‌الهویه بوده و سایر اجساد شناسایی و تحویل شده است</span>. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110918041621371281?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1109140514540338242005-02-23T09:30:00.000+03:302005-02-23T10:05:14.543+03:30<strong><span style="font-size:180%;">اخبار <span style="color:#cc0000;">زلزله </span><span style="color:#000000;">در شهر زرند در استان کرمان</span></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - </span></strong><br /><a href="http://mag.gooya.com/politics/archives/024093.php">http://mag.gooya.com/politics/archives/024093.php</a><br /><br /><a href="http://www.isna.ir/Main/">http://www.isna.ir/Main/</a><br /><br /><a href="http://www.bbc.co.uk/persian/index.shtml">http://www.bbc.co.uk/persian/index.shtml</a><br /><br /><a href="http://www.irna.ir/irnanew/">http://www.irna.ir/irnanew/</a><br /><br /><a href="http://news.yahoo.com/fc?tmpl=fc&cid=34&amp;in=World&cat=Iran">http://news.yahoo.com/fc?tmpl=fc&amp;cid=34&in=World&amp;cat=Iran</a><br /><br /><a href="http://edition.cnn.com/WORLD/">http://edition.cnn.com/WORLD/</a><br /><br /><a href="http://www.foxnews.com//">http://www.foxnews.com//</a><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110914051454033824?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1106064954460085442005-01-18T19:42:00.000+03:302005-01-18T19:45:54.460+03:30<strong>سلام - تقدیم به همه دوستان - متن بوف کور - صادق هدایت</strong> <br /> <a href="http://www.ashian.com/books/bofe%20kor.pdf">http://www.ashian.com/books/bofe%20kor.pdf</a> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110606495446008544?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1105462487062926782005-01-11T20:28:00.000+03:302005-01-11T20:24:47.063+03:30<strong><span style="font-size:130%;">محدودیت جدید برای کاربران اینترنت </span></strong> <br /><strong><span style="font-size:130%;">به دستور قوه قضاییه پرشن بلاگ و اورکات فیلترشد</span></strong> <br /><span style="color:#ff0000;">منبع</span> <br /><a href="http://www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2005/01/050109_a_iran_weblog.shtml">http://www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2005/01/050109_a_iran_weblog.shtml</a><a href="http://www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2005/01/050109_a_iran_weblog.shtml"></a> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110546248706292678?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1105458731640554682005-01-11T19:20:00.000+03:302005-01-11T19:22:11.640+03:30 <strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">نیچه</span></strong> <br /><strong><span style="font-size:130%;">ما دررویدادهای زندگی خود نقشی نداریم</span></strong> <br /><strong><span style="font-size:130%;">اما در اینکه چگونه آنرا تعبیر کنیم موثر هستیم</span></strong> <br />- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - <br /><strong><span style="color:#ffcc00;">این بلاگ یکی از دوستان خیلی عزیز هستش که قلم خیلی خوبی داره و خواندن اون خالی از لطف نیست</span></strong> <br /><strong><span style="color:#ffcc00;">و روز مرگی های یک دختر بسیار هایپر و دل زنده</span></strong> <br /> <a href="http://abr-e-abi.persianblog.com/">http://abr-e-abi.persianblog.com/</a> <br />- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - <br /><strong>و مطلب آقای سیدمحمد علی ابطحی درباره خانم فرشته قاضی</strong> <br /><a href="http://www.webneveshteha.com/weblog/?id=1105193523">http://www.webneveshteha.com/weblog/?id=1105193523</a> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110545873164055468?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1105372005222644192005-01-10T19:04:00.000+03:302005-01-10T19:33:27.916+03:30<strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">نامه سرگشاده به قاضی مرتضوی</span></strong> <br /><strong><a href="http://atamadon.blogspot.com/2005/01/blog-post_09.html">http://atamadon.blogspot.com/2005/01/blog-post_09.html</a> - منبع</strong> <br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">آقای مرتضوی دادستان تهران اخيارا آقايان روزبه مير ابراهيمی و اميد معماريان در جلسه هيات نظارت بر قانون اساسی که تنها بخشی از آن و آن هم به شکل سربسته از طريق مشاور محترم رئيس جمهور جناب آقای ابطحی منتشر شد نشاندهنده تخلف آشکار شما و ارگان زيرمجموعه شما در برخورد با متهمين بود. از آنجايی که اينگونه برخورد ها در زير فشار گذاشتن متهمين و شکنجه آنها به قصد گرفتن اعترافات دروغين در مجموعه دادستانی سابقه ديرين دارد و اين کار مخالف اصول مصرح در قانون اساسی و اعلاميه جهانی حقوق بشر هست لذا ازديدگاه ما شما در دادگاه افکار عمومی متهم به جنايت عليه بشريت هستيد</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">آقای مرتضوی! شما بارها تبحر خود را در تهديد افراد به بازداشت و شکنجه واعدام به قصد اعتراف گيری از آنها يا وادار نمودنشان به سکوت اثبات کرده ايد. با کمال تاسف شواهد حاکی از احتمال تکرار اين رويه در مورد روزبه مير ابراهيمی، اميد معماريان،فرشته قاضی و سيد محمدعلی ابطحی است</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">آقای مرتضوی! ما نويسندگان اين نامه هر چند که در بسياری از اصول، دارای عقايد و آرای متفاوتی هستيم ولی در جايی که بحث دفاع از شرافت و حرمت انسان هاست همه هم رای و هم صدا بپا می خيزيم و سکوت نخواهيم کرد</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">آقای مرتضوی! می دانيم که از قدرت و گستردگی نفوذ اينترنت در بين جوانان به خوبی آگاهيد که اگر جز اين بود اکنون شاهد فيلترينگ گسترده و بی سابقه آن نبوديم. پس به شما هشدار می دهيم که در صورت هر گونه تعرض به روزبه مير ابراهيمی، اميد معماريان، فرشته قاضی، سيد محمدعلی ابطحی و يا خانواده های شان، در يک اقدام هماهنگ وگسترده اعمال کاملا غيرقانونى و مستبدانه شما را با روش های مختلف به گوش جهانيان خواهيم رساند</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">پی نوشت:روزبه مير ابراهيمی، اميد معماريان وفرشته قاضی روزهاست که به جرم ناکرده و حقيقت گويی و حقيقت خواهی تحت فشار و شکنجه قرار دارند. پس از روشنگری های اخير در محضر هيات تحقيق قانون اساسی که سبب رسوايی مدعيان دروغين عدالت شد بيم آن هست که اين دلاوران بيش از پيش زير فشار قرار بگيرند.با توجه به اين موضوع ما تصميم گرفتيم که با نوشتن اين نامه، به مرتضوی و تمام زيردستان و بالادستان وی هشدار دهيم که اقدامات احتمالی آتی شان بر عليه حقيقت گويان اين بار با پاسخی درخور و قاطع از جانب ما همراه خواهد شد</span> </strong></div> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110537200522264419?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1105288324864502022005-01-09T20:00:00.000+03:302005-01-09T20:28:18.920+03:30<span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;"><strong>سلام به همه دوستان عزیزم - مرسی که با ای میلهای خودتون شرمندم کردین</strong> <br /><strong>درباره سیستم کامنت در بلاگ اسپات که باید عضو باشین یا از طریق زیر عمل کنین</strong></span></span> <br /><span style="color:#ff0000;"><strong><span style="color:#ffcc00;">1-comments - 2-post a comment - 3-or post Anonymously</span> </strong> <br /><strong></strong></span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110528832486450202?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1105286716465491802005-01-09T19:31:00.000+03:302005-01-09T20:08:23.493+03:30<span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><strong>نامه های منتشر نشده سهراب سپهری - 1</strong></span> <br /><a href="http://www.mandegar.info/Farvardin83/SohrabLetter.htm">http://www.mandegar.info/Farvardin83/SohrabLetter.htm</a> - <span style="color:#993399;"><strong>منبع</strong></span> <br /> <br />پاريس‌ - 6 فوريه‌ 1957 <br />سلام‌ يكشنبه‌ است‌. امروز را در خانه‌ ماندم‌. ديشب‌ مهتاب‌ بود و ما اصلاً نخوابيديم‌ درخيابان‌ها و كوچه‌هاي‌ شهر بوديم‌ تا سه‌ بعد از نيمه‌ شب‌. بعد رفتيم‌ اطراف‌ پاريس‌. من‌ بودم‌ ونادرپور و سعيدي‌. ستاره‌ها هم‌ بودند. چه‌ شبي‌ بود و چه‌ هوايي‌. جايتان‌ خالي‌. روي‌ درختهانشستيم‌ تا 5/7 صبح‌ بعد برگشتيم‌ به‌ خانه‌ها... من‌ هميشه‌ هواي‌ خودم‌ را دارم‌ مثل‌ اينكه‌ باران‌ گرفت‌، اما هواي‌ پاريس‌ رويهمرفته‌خوب‌ است‌. از لندن‌ بدم‌ آمد. روزي‌ كه‌ با كشتي‌ از ساحل‌ انگليس‌ دور مي‌شدم‌ مثل‌ اين‌ بود كه‌دنيا را به‌ من‌ داده‌اند. من‌ آمدم‌ دو روز در پاريس‌ بمانم‌ و حالا يك‌ ماه‌ است‌ كه‌ در اينجا هستم‌.رفتم‌ به‌ اسپانيا و برگشتم‌ سفر خوبي‌ بود. در مادريد چه‌ موزه‌هايي‌ ديدم‌. از آنجا رفتم‌ به‌ تولدوكه‌ از آن‌ شهرهاي‌ ديدني‌ است‌ و بالاخره‌ برگشتيم‌ پاريس‌. در اينجا بر و بچه‌ها اصرار دارند كه‌من‌ بمانم‌. اما خودم‌ مي‌خواهم‌ زودتر برگردم‌ تهران‌. خيال‌ دارم‌ سري‌ به‌ ايتاليا بزنم‌ و بعد ازديدن‌ تركيه‌ بر گردم‌ به‌ ايران‌. خوب‌ بود و من‌ از مونيخ‌ راهي‌ انگلستان‌ شدم‌. اين‌ روزها فكرم‌ در ايران‌ است‌. خلاصه‌خودتان‌ را براي‌ رفتن‌ به‌ چنار آماده‌ كنيد. درست‌ است‌ كه‌ در آنجا بره‌ها بز از آب‌ در آمد، ولي‌يك‌ وقت‌ هم‌ ديدي‌ ياد سزان‌ و وان‌گوگ‌ افتادم‌. پايان‌ قرن‌ نوزده‌ سخني‌ دلنشين‌ گفته‌ است‌، اماحرفش‌ در آغاز قرن‌ ما ناتمام‌ مانده‌. مثل‌ اينكه‌ اصلاً قرن‌ ما، قرن‌ حرف‌هاي‌ بريده‌ و فريادهاي‌نارساست‌. تا چه‌ وقت‌ اين‌ هذيان‌ طول‌ خواهد كشيد؟ بگذاريم‌ در تب‌ خودش‌ باقي‌ بماند. امامن‌ آنها را دوست‌ دارم‌ كه‌ از صميميت‌ تب‌ مي‌كنند. خيلي‌ دور رفتم‌. باري‌، سفر جنوب‌ براي‌ من‌ مثل‌ يك‌ روياي‌ آبي‌ رنگ‌ گذشت‌ يك‌ رويا پرواز سايه‌ - آفتاب‌درختان‌ چنار ،پر از صداي‌ ريزش‌ آب‌، پر از موسيقي‌. اين‌ را به‌ خانم‌ MARTIAL بگوئيد، به‌او بگوييد كه‌ AIX يك‌ شعر است‌، يكپارچه‌ رنگ‌ و آهنگ‌ است‌. در ARLES اكسپوزسيون‌ پيكاسو را ديدم‌، درخت‌هاي‌ بادام‌ و مزرعه‌ گندم‌ وان‌ گوگ‌ رادر آن‌ سرزمين‌ زيبا پيدا كردم‌. انگار در دنياي‌ تابلوهاي‌ وان‌ گوگ‌ راه‌ مي‌رفتم‌. در AVIGNONبه‌ تماشاي‌ موزة‌ CALLVET رفتم‌. مدتي‌ در برابر تابلوهاي‌ بروگل‌ ايستادم‌. در مورد اين‌نقاش‌ قرن‌ نوزده‌ چه‌ فكر مي‌كنيد؟ در همان‌ موزه‌ كارهاي‌ نقاشان‌ جوان‌ را نيز ديدم‌. تلاشي‌ دركار است‌، اما گاهي‌ براي‌ هيچ‌. گاهي‌ با خود مي‌گويم‌ كه‌ اي‌ كاش‌دردوران‌هاي‌ماقبل‌تاريخ‌مي‌زيستم‌، آن‌ وقت‌ قلم‌ مو را به‌ دست‌ مي‌گرفتم‌ و به‌ ديوار غارها نقاشي‌ مي‌كردم‌. بي‌شك‌ درآن‌ هنگام‌، تنها احتياج‌ دروني‌ محرك‌ كار هنري‌ بوده‌ است‌. باري‌ از AVIGNON به‌ پاريس‌ بازگشتم‌. سفر لندن‌ يك‌ هفته‌ به‌ طول‌ انجاميد، در آنجاآنقدر تابلو و مجسمه‌ ديدم‌ كه‌ هنوز هم‌ خواب‌هاي‌ من‌ پر از طرح‌ و رنگ‌ است‌. ... سلام‌ پر آهنگ‌ مرا به‌ خانم‌ مارسيال‌ برسانيد <br /><strong><span style="color:#3333ff;">پایان</span></strong> <br /><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong> <br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">نامه های منتشر نشده سهراب به نقل از منبع 6 عدد می باشد که در پستهای بعدی تقدیم میگردد</span></strong> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110528671646549180?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1105199895575964582005-01-08T19:30:00.000+03:302005-01-08T19:28:15.576+03:30<span style="font-size:180%;color:#ff0000;">زندگي‌ي من با فرانتس كافكا</span> <br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#330099;">مترجم / ناصر غیاثی</span> <br /></span> براي نخستين‌بار در كنار درياي شمال به كافكا برخوردم، در تابستان‌ِ 1923. آن وقت‌ها بسيار جوان بودم، نوزده سال { داشتم } و داوطلبانه در يكي از اردوگاه‌هاي آسايشگاه‌ِ‌‌ عمومي‌ي<a title="" style="mso-endnote-id: edn1" href="http://www.rezaghassemi.org/Doora_Diamant.htm#_edn1" name="_ednref1">-</a> برلين در موريتس<a title="" style="mso-endnote-id: edn2" href="http://www.rezaghassemi.org/Doora_Diamant.htm#_edn2" name="_ednref2">-</a>، حوالي شت‌‌ِتين¯ كارمي‌‌‌كردم. يك روز ديدم خانواده‌اي در ساحل مشغول بازي است، پدر و مادر و دو كودك. مرد توجه‌ي مرا به سختي جلب كرد، نمي‌توانستم از تاثيري { كه بر من گذاشته‌بود } رها شوم. حتا تا شهر هم دنبال‌شان كردم و بعدها دوباره آن‌ها را ديدم. يك روز در آسايشگاه خبردادند كه آقاي دكتر فرانتس كافكا براي صرف‌ِ غذا مي‌آيند. در آن لحظه در آشپزخانه مشغول بودم. وقتي سرم را بلند كردم - اتاق تاريك شده بود، كسي بيرون، جلوي پنجره ايستاده بود- آن مرد‌ِ كنار ساحل را بازشناختم. بعد او داخل شد. نمي‌دانستم كه كافكا است و زني كه با او در ساحل ديده بودم، خواهرش است. با صداي نرمي گفت: “ چنين دستان‌ِ لطيفي بايد كاري چنين خون‌آلود انجام بدهند!” ( آن وقت‌ها كافكا گياهخواربود). عصر ها همه‌ي ما روي نيمكت‌‌ِ دور ميزهاي بلند مي‌نشستيم. پسربچه‌اي بلند شد و موقع‌ِ بيرون رفتن آن قدر دستپاچه شد، كه افتاد. كافكا با چشماني كه از تحسين مي‌درخشيد، گفت: “ چه بامهارت افتادي و چه با مهارت هم دوباره بلندشدي! ”. بعدها وقتي دوباره به اين كلمات مي‌انديشيدم، به نظرم مي‌آمد كه مي‌خواهند اين را بيان كنند كه همه‌چيز را بايد نجات داد، غير از كافكا را. كافكا نجات دادني نبود. <br />قد بلند و لاغربود، پوست تيره‌اي داشت و گام‌هاي آن چنان بلندي برمي‌داشت، كه اوايل خيال مي‌كردم، بايد يك دورگه‌ي سرخ‌ پوست باشد و نه اروپايي. كمي كج راه مي‌رفت، اما هميشه خودش را خيلي راست نگه مي‌داشت. فقط سرش را هميشه اندكي كج مي‌كرد، رفتار‌ِ آدم‌ِ تنهايي را داشت، كه هميشه رابطه‌اي با چيزي كه بيرون از او است، برقرارمي‌كند. در واقع گوش‌خواباندن نبود، چيز بسيارمحبت‌آميزي هم در آن بود؛ مايلم آن را به نشانه‌‌اي بيروني، از نياز به يك رابطه توصيف كنم، آنگونه كه انگار مي‌خواست بگويد: “ من به تنهايي هيچ چيز نيستم، تنها در رابطه با جهان‌ِ بيرون است، كه چيزي هستم.” <br /> چرا كافكا چنين تاثيري قوي بر من مي‌گذاشت؟ من شرقي بودم، به عنوان مخلوقي تاريك، پر از رويا و پيش‌ آگاهي‌ها، گويا پديدآمده از يكي از رمان‌هاي داستايوفسكي. درباره‌ي غرب بسيارشنيده بودم، درباره‌ي دانشش، روشني‌اش و سبك زندگي‌اش. اين چنين، با روحي آماده‌ي پذيرش، به آلمان آمدم و غرب به من خيلي‌ {چيزها} داد. اما همواره اين احساس را داشتم، كه انسان‌هاي آنجا، به چيزي نيازدارند كه من مي‌توانم به آن‌ها بدهم. پس از فاجعه‌ي جنگ همه از شرق انتظار نجات داشتند. من اما از شرق گريخته بودم، زيرا گمان مي‌كردم، كه نور از غرب مي‌آيد. بعدترها روياهايم كم توقع‌ترشدند: اروپا انتظارات مرا برنياورده و انسان‌هايش در اعماق‌ِ قلب‌ شان ناآرام بودند. چيزي كم داشتند. در شرق انسان را مي‌شناختند. شايد آنجا نمي‌شد خيلي آزادنه در اجتماع حركت كرد و نمي‌شد خود را به آساني بيان كرد، اما انسان‌ِ { آنجا } از وحدانيت‌ِ انسان و كائنات باخبر بود. هنگامي كه براي نخستين بار كافكا را ديدم، تصوير او فورن تصور‌ِ مرا از انسان برآورده كرد. اما كافكا هم توجه‌اش را {آنگونه} به من معطوف مي‌كرد، كه انگار از من چيزي انتظاردارد. <br />برجسته ترين { عضو‍} چهره‌اش، چشمان‌ش بودند، كه باز و گاهي حتا بسيار بازبودند. او گفتن يا شنيدن را دوست داشت. آنگونه كه گاهي درباره اش ادعا مي‌شد، { چشمانش} به طرز وحشتناكي خيره نمي‌شدند، بلكه بيشتر بياني از شگفتي در آن‌ها بود. چشمان قهوه‌اي‌ِ شرم‌زده‌اي داشت، كه وقتي حرف مي‌زد، مي‌درخشيدند. جرقه‌اي از مزاح<a title="" style="mso-endnote-id: edn4" href="http://www.rezaghassemi.org/Doora_Diamant.htm#_edn4" name="_ednref4">-</a> در آن نمايان بود، كه اما كمتر كنايه‌آميزبود، تا تمسخرآميز. آنگونه كه انگار او از چيزهايي خبردارد، كه ديگران نمي‌شناسند. اما كاملن فاقد‌ِ حس‌ِ شادي‌ بود. معمولن به نوعي بسيار جاندار حرف مي‌زد و از حرف زدن خوشش مي‌آمد. شيوه‌ي بيان‌اش در گفتگو همانقدر گويا بود كه در آثارش. وقتي موفق مي‌شد به خوبي آنچه را كه در برابرش شكل مي‌گرفت، به تصوير بكشد، آن چنان رضايت خاطري داشت، كه ظاهرن يك صنعت‌گر وقتي در انجام كاري موفق مي‌شود، از آن برخوردار است. مچ‌هاي دستش بسيارلاغربود و انگشتانش دراز و اثيري. وقتي داستاني تعريف مي‌كرد،اين انگشتان جان مي‌گرفتند و درحين گفتگو كلماتش را همراهي مي‌كردند. خيلي بيشتر با انگشتانش حرف مي‌زد تا با دست‌هايش. اغلب محض‌ِ تفريح با دست‌هايمان طرح‌ِ اشباحي را روي ديوار مي‌انداختيم، كاري كه او تردستي خارق‌العاده‌اي در آن داشت. كافكا هميشه سرحال بود. بازي كردن را دوست داشت، همبازي‌ي مادرزادي بود، كه هميشه شوخي‌هايي در چنته داشت. باور ندارم كه افسردگي مشخصه‌ي برجسته‌اش بود. اين افسردگي‌اش در فواصل‌ِ متناوبي بازنمي‌گشت و اكثرن دليل‌ِ بلاواسطه‌اي داشت، كه مي‌شد دقيق معلومش كرد. به مثل وقتي كه از شهر به خانه مي‌آمد. آن وقت اغلب {حالي} بيشتر از افسردگي داشت، تمام وجودش عصيان مي‌كرد. دوران تورم بود. كافكا به سختي از شرايط زندگي بيروني رنج مي‌برد. اما نسبت به خودش رفتاري بسيار سختگيرانه داشت. به نظرش حق نداشت خودش را از آنچه كه در پيرامونش مي‌گذرد، استثنا كند. به اين خاطر راه به شهر براي او هميشه نوعي جلجتا بود، امري كه او را از نظرجسمي تقريبن در هم شكست. مي‌توانست ساعت‌ها در صف بايستد، آن هم نه فقط به خاطر اينكه چيزي بخرد، بلكه براساس اين احساس كه: اينجا خون‌ِ شهيد جاري‌ست و به اين خاطر بايد خون او هم جاري شود. او همدلي با يك ملت‌ِ نگون بخت را در زماني نگون بخت تجربه مي‌كرد. براي من كاملن آشكار است كه اين مضمون‌ِ اساسي « محاكمه » است، آنجا كه كا. را محكوم مي‌ كند، زيرا او نمي‌خواست زندگي‌اش را به مصلوبيتي ابدي تبديل كند. زندگي اما فقط در « مصلوبيت » وجود دارد و در برابر دادگاه هيچكس آزاد نمي‌شود. اين تاويل من است. آن وقت‌ها به من مي‌گفت: “ چگونه ممكن است روزي اوضاع بگونه‌اي ديگري بشود؟ فقط هلفه ريش<a title="" style="mso-endnote-id: edn5" href="http://www.rezaghassemi.org/Doora_Diamant.htm#_edn5" name="_ednref5">-</a>، هيلفه دينگ و راته ناو وجود دارند، اما نه كمكي و نه چاره‌اي” به نظرش مي‌رسيد كه انگار مردم جرات نداشتند چيزها را با نام‌ِ درست‌شان بخوانند و مي‌كوشيدند تمام تراژدي را پشت كلامي راحت و بي‌دردسر پنهان كنند. <br /> <br />وقتي كه برلين بوديم، كافكا اغلب به پارك شتگليتس مي‌رفت. گاهي من همراهي‌اش مي‌كردم. روزي به دختربچه‌ا‌ي برخورديم كه مي‌گريست و سخت نااميد به نظرمي‌آمد. با او حرف زديم. فرانتس از او درباره‌ي غصه‌اش پرسيد و فهميديم كه عروسكش را گُم‌ كرده است. او فورن يك داستان‌ِ باوركردني ساخت تا ناپديدشدن‌ِ عروسك را توضيح بدهد: « الان عروسك تو فقط به سفر رفته است؛ من خبر دارم، برايم نامه فرستاد. » دختركمي مردد است: « نامه الان پيش تو هست؟ » « نه، در خانه جاگذاشته‌ام، اما فردا برايت مي‌آورمش.” دخترك‌ِ كنجكاو شده ديگر نيمي از غصه اش را فراموش كرده بود و فرانتس فورن به منزل برگشت تا نامه را بنويسد. <br />با آن چنان جديتي به كارپرداخت كه گويي پاي خلق‌ِ يك اثر درميان است. او در همان وضعيت هيجان زده‌اي بود كه هميشه به محض اينكه پشت ميزتحريرش مي‌نشست، دچارش مي‌شد؛ فرقي نمي‌كرد كه يك نامه مي‌نويسد يا يك كارت پستال. در ضمن نوشتن‌ِ نامه يك كار‌ِ واقعي بود كه همانقدر اساسي بود كه ديگر كارها. زيرا به هر قيمتي شده بايد از نااميدي كودك جلوگيري شده و واقعن قانع مي‌شد. يعني بايد دروغ از طريق‌ِ حقيقت‌ِ خيال به حقيقت دگرديسي مي‌يافت. فردا نامه را براي دخترك كه در پارك منتظرش بود، برد. چون دخترك نمي‌توانست بخواند، خودش نامه را براي او خواند. عروسك در آن نامه شرح مي‌داد كه ديگر حوصله‌اش از اين كه هميشه در يك خانواده زندگي كند سررفته، و مايل است هوا عوض كند. در يك كلام مي‌خواست از دخترك، كه خيلي هم دوستش دارد، براي مدتي جدا بشود. عروسك قول داد هر روز نامه بنويسد. و واقعن هم كافكا هر روز يك نامه مي‌نوشت، كه طي آن هربار از ماجراي تازه‌اي گزارش مي‌داد، كه طبق‌‌‌ِ ريتم‌ِ خاص‌ِ زندگي‌ي عروسك به سرعت گسترش مي‌يافت. پس از چند روز كودك از دست دادن‌ِ واقعي‌ي اسباب بازي‌اش را فراموش كرده بود و فقط به افسانه‌اي مي‌انديشيد كه به عنوان جانشين به او عرضه مي‌شد. فرانتس هرجمله از رمان را آنقدر دقيق و مبسوط و مطايبه‌آميز مي‌نوشت كه وضعيت‌ِ عروسك كاملن قابل درك شد: عروسك بزرگ شده، به مدرسه رفته و با آدم هاي ديگر آشنا شده بود. مرتب به عشق‌ش نسبت به كودك به او اطمينان مي‌داد. اما در ضمن به مشكلات‌ِ زندگي‌اش اشاره داشت و به ديگر وظايف و علايق‌ش كه در اين لحظه به او اجازه نمي‌داد تا زندگي‌ي مشترك را دوباره از سربگيرند. از دخترك خواسته شد در اين باره بيانديشد و به اين ترتيب براي گذشتي اجتناب ناپذير آماده شد. <br />بازي حداقل سه هفته طول كشيد. فرانتس از اين انديشه كه چگونه بازي را به پايان ببرد، ترس وحشتناكي داشت. چرا كه اين پايان بايد پاياني درست مي‌بود، يعني بايد نظمي را ممكن مي‌ساخت كه جايگزين آن بي‌نظمي‌ي بشود كه به خاطر‌ِ ازدست دادن‌ِ اسباب بازي ايجاد شده بود. مدت‌ها گشت تا سرانجام تصميم گرفت بگذارد عروسك ازدواج كند. او ابتدا مرد جوان، جشن نامزدي، تداركات ازدواج و سپس خانه‌ي تازه عروس و تازه داماد را با ذكرجزئيات توصيف كرد: “ خودت خواهي پذيرفت كه ما از يك ديدار‌ِ دوباره در آينده بايد بگذريم. ” فرانتس مشكل‌ِ كوچك‌ِ كودكي را از طريق هنر حل كرده بود، از طريق وسيله‌ي موثري كه در اختيار شخص‌‌ِ خودش بود تا به جهان نظم بدهد. <br /> <br />ما ابتدا در شتگليتس زندگي مي‌كرديم، سپس در تسلندورف، نخست يك اتاق، بعدها دو اتاق داشتيم. از خانه‌ي اول به خاطر صاحب‌خانه اسباب‌كشي كرديم. كافكا در ‹ يك زن كوچك › او را توصيف كرد: « فقط از فرط انزجار، از فرط انزجاري پايان ناپذير، كه عامل محرك‌ِ جاودانه‌‌اش بود، به ما مي‌پرداخت.» <br />كافكا بايد مي‌نوشت زيرا نوشتن هواي زندگي‌اش بود. او اين هوا را در ريتم روزهايي كه مي‌نوشت، تنفس مي‌كرد. وقتي درباره‌اش مي‌گويند كه او چهارده روز‌ نوشت، به اين معني است كه او چهارده روز و چهارده شب پشت سر هم به نوشتن ادامه مي‌داد. بطور معمول، پيش از اينكه شروع به نوشتن بكند، كُند مي‌شد و بدون رغبت پرسه مي‌زد. سپس كم حرف مي‌شد، بي اشتها غذامي‌خورد، به همه چيز بي‌ توجه مي‌شد و سخت دلشكسته بود؛ مي‌خواست تنها باشد. اوايل حال‌ِ او را نمي‌فهميدم، بعدترها هميشه وقتي شروع به نوشتن مي‌كرد، حالش را حس مي‌كردم. غير از اين حتا براي بي‌اهميت‌ترين چيزها علاقه‌ي وافري نشان مي‌داد، اما در روزهايي كه مي‌نوشت، اين حال كاملن ناپديد مي‌شد. من مي‌توانم آن روزها را از نظر ميزان هيجان‌ زدگي‌اش فقط از طريق سنجش با رنگ‌ها از يكديگر تفكيك كنم: روزهاي قرمز ارغواني، سبز تيره يا آبي. بعدها دوست داشت وقتي دارد مي‌نويسد من در اتاق باشم. يك بار بعد از شام شروع كرد به نوشتن؛ آنقدر نوشت كه من، با وجود نور چراغ برق، روي مبل بخواب رفتم. ناگهان كنار من نشسته بود، بيدار شدم و به او نگاه كردم. در چهره‌اش يك دگرگوني‌ كه بطور‌ واضح قابل درك بود، پديدآمده بود؛ ردپاي تلاش‌هاي سخت‌ِ روحي آنچنان عيان بود كه به چهره‌اش يك دگرديسي‌ي كامل داده بود. <br />يكي از آخرين داستان‌هايش ‹ بنا › تنها در يك شب نوشته شد. زمستان بود؛ سر شب شروع و حوالي صبح تمام كرد، بعد دوباره رويش كاركرد. از اين داستان به شوخي و جدي برايم حرف زد. يك داستان اتوبيوگرافيك بود و چه بسا پيش‌ آگاهي‌ي از بازگشت به خانه‌ي پدري و پايان‌ِ آزادي بود، كه آن حس‌ِ خوف انگيز‌ِ ترس را در او برمي‌انگيخت. برايم توضيح داد كه بورگ پلاتس در اين “ بنا ” من هستم. اغلب آنچه را كه نوشته بود برايم مي‌خواند، اما هيچگاه تحليل نمي‌كرد يا توضيح نمي‌داد. گاهي به نظرم پر از مطايبه‌اي بود آميخته به اندكي به كنايه به خود. گاه گداري مي‌گفت: « خيلي دلم مي‌خواهد بدانم كه آيا از دست اشباح گريخته‌ام {يا نه}». او تحت اين عنوان، تمام آنچه كه او را پيش از آمدنش به برلين رنج مي‌داد، جمع مي‌بست. به نظر مي‌رسيد شيفته‌ي اين تصوراست، كه در آن كم و بيش يك عصيان كردن‌ِ تسلادهنده قرارداشت. براي اينكه روحش را از دست اين “اشباح” رهايي ببخشد، مي‌خواست همه‌ي آنچه را كه نوشته بود، بسوزاند. به خواسته‌اش احترام مي‌گذاشتم و هنگامي بيمار و در بستربود، برخي از كارهايش را در برابر چشمانش سوزاندم. { با خودم فكرمي كردم } آنچه را كه واقعن مي‌خواهد بنويسد، بعدترها خواهد نوشت، هنگامي كه به “آزادي‌” اش دست يافته است. ادبيات براي او امري مقدس بود، مطلق، ترديدناپذير، پاك و عظيم. منظور كافكا از «ادبيات» ادبيات روز نبود. از آنجا كه از بابت بسياري از چيزهاي زندگي كاملن مطمئن نبود، حرف‌هايش را بسيار محتاطانه بيان مي‌كرد. اما وقتي پاي ادبيات در ميان بود، نمي‌گذاشت با او چانه بزنند و به هيچ سازشي تن نمي‌داد، زيرا ادبيات به تمام هستي‌اش مربوط مي‌شد. او نه تنها مي‌خواست اساس‌ِ چيزها را دربيابد، بلكه خود او به اساس رسيده بود. اما وقتي پاي حل‌ِ آشفتگي‌هاي انساني در ميان بود، مايل نبود به نواقص بسنده كند. زندگي را به شكل هزارتويي تجربه كرده بود، كه راه چاره‌اي { براي خروج از آن } نمي‌ديد. هميشه فقط تا مرز ياس مي‌رسيد. همه چيز برايش به علت‌هاي ماورا زميني مربوط مي‌شد، حتا روزمره‌ ترين‌ِ چيزها. اين موضع را در شرق هم مي‌توان يافت، اين خواست‌ِ تماميت‌ِ زندگي را. در شرق، پيش‌شرط‌هاي روحي‌ي وجود دارد، كه وقتي آدم نمي‌خواهد، ناتوان از زيستن باشد، بايد بدون‌ِ قيد وشرط برآورده شوند. كافكا اين را حس مي‌كرد.غرب اين را ازيادبرده و خدا هم به همين خاطر او را ترك گفته‌است. به همين خاطر اينهمه اتفاقاتي كه ما تجربه كرده‌ايم، توانست پيش بيايد. به نظرم مي‌رسد اين يكي از دلايلي باشد، كه چرا امروز كافكا اينهمه مورد علاقه واقع شده: آگاهي به اينكه خدا ما را ترك گفته‌است. <br />سرزنشم كرده اند كه برخي از كارهاي كافكا را سوزانده‌ام. آن موقع خيلي جوان بودم و آدم جوان در زمان‌ِ حال زندگي مي‌كند، يا دست كم در آينده. در تحليل نهايي همه چيز براي او وسيله‌اي بوده است براي خودرهايي و در برلين كافكا خيال مي‌كرد خود را عملن از استبداد‌ِ گذشته‌اش نجات داده است. اما مشكلات گذشته‌اش سخت متصل به زندگي‌اش بودند. به محض اينكه به يكي از سيم‌هاي آن مشكلات دست مي‌زديم، تمام بقيه‌اش به لرزه درمي‌آمدند. زندگي دروني‌اش بي‌كران عميق و غيرقابل‌ِ تحمل بود. در واقع او از پراگ متنفر نبود، مثل يك اروپايي كه از اروپا حرف مي‌زند، درباره اين شهر حرف مي‌زد. بيشتر از همه اين ترس او را رنج مي‌داد كه بار ديگر وابسته به خانواده‌اش بشود. اين وابستگي «بنا» يش را به مخاطره مي‌انداخت، و همين علت قناعت‌ِ فوق‌العاده‌اش بود. مي‌خواست به زندگي‌ي ساده عادت كند. در برلين براي مدتي باوركرده بود كه براي پريشاني‌ي درون و بيرون يك راه‌ حل‌ِ شخصي يافته است، كه اميدواربود با آن زندگي‌اش را نجات بدهد. مي‌خواست خود را كاملن يك آدم‌ِ متوسط‌‌ِ عادي‌ي كوچك حس كند، بدون نياز و آرزوي خاصي. طرح‌هاي زيادي ريختيم: يك بار فكركرديم يك كافه‌ي كوچك بازكنيم، كه مي‌خواست خودش گارسون آنجا باشد. از اين طريق مي‌شد همه چيز را زيرنظرگرفت، بي‌آن كه ديده شد؛ و درست در ميانه‌ي وقايع روزانه قرار‌گرفت. در اساس او اين كار را مي‌كرد، اگر چه به شيوه‌ي خاص‌ِ خودش . <br />براي او بسيار اهميت داشت كه خوب لباس‌ بپوشد. از نظر او بي‌ادبي بود كه كسي با كراواتي كه سهل‌انگارانه بسته شده به جايي برود. لباس‌هايش را مي‌داد به يك خياط‌ِ درجه يك كه برايش بدوزد. و هميشه براي لباس پوشيدن وقت‌ِ زيادي مي‌گذاشت، اما نه از روي خودخواهي. موشكافانه و منتقدانه به خودش در آينه نگاه مي‌كرد، بدون هرگونه غرور و با اين قصد كه در محيط‌ِ اطرافش ايجاد كراهت نكند. <br />از خريدكردن خيلي خوشش مي‌آمد، زيرا عاشق‌ِ مردم ساده بود. او با سبد‌ِ خريد يا ظرف شير در دست، در محله‌ي ما پديده‌ي آشنايي بود. صبح‌‌ها اغلب به تنهايي به قدم ‌زدن مي‌رفت. روزهايش دقيقن تقسيم شده بود، آن هم با توجه به كار نويسندگي‌اش. موقع قدم زدن يك دفترچه‌ي يادداشت با خود مي‌برد. و اگر يك بار فراموشش مي‌كرد، سر راه يكي‌ ديگر مي‌خريد. عاشق طبيعت بود، اگر چه من اين را هيچ‌وقت بطور صريح از او نشنيده‌ام. <br />يكي از چيزهاي كه او بطور خاصي دوستش داشت، ساعت‌‌ِ جيبي‌اش بود. موقعي كه ما با صاحب‌خانه‌مان سر نور برق اختلاف داشتيم – چون كافكا بيشتر وقت‌ها سراسر‌ِ شب را مي‌نوشت – يك چراغ نفتي خريدم. از نور لطيف و جان‌بخش‌ِ او خوشش مي‌آمد و هميشه مي‌خواست كه خودش توي آن نفت بريزد. بعد هم عادت داشت با فتيله‌اش بازي كند و مرتب خواص‌ِ جديدي در چراغش كشف مي‌كرد. برعكس از تلفن كراهت داشت و از صداي زنگش رنج مي‌برد. من بايد به تمام تلفن‌ها جواب مي‌دادم. فكرمي‌كنم ماشين‌ و تمام چيزهاي مكانيكي ناآرامش مي‌كردند. عاشق‌ِتقويمم بود كه در هر برگش كلمات قصاري نوشته شده بود. بعدترها هر كداممان يك تقويم داشتيم و كافكا عادت داشت در موارد‌ِ خاص « از تقويم بپرسد ». يك بار وقتي داشتم در يك ديس‌ِ شيشه‌اي كه در آن انگور مي‌شستم، ( انگور و آنانس را بسيار دوست داشت) شكست، بلافاصله تقويم به دست در آشپزخانه ظاهرشد و با چشماني سخت گشاده گفت: « يك لحظه مي‌تواند همه چيز را نابود كند!» بعد آن صفحه را به من داد. حقيقت بسيار مبتذل به گوش مي‌نشست. او لبخند مي‌زد. <br /> <br />اگرچه كافكا نمي‌گذاشت زياد مزاحمش بشوند، اما اغلب مهمان داشتيم. من هنوز ويلي هاس ناشر‌ِ “ ليتراتيشن ولت و رودولف كايزر از “ نويه‌ي روند شاو را به يادمي‌آورم. يك بار ورفل آمد تا تازه‌ ترين كتابش براي كافكا بخواند. بعد از اينكه مدت زيادي با هم بودند، ديدم ورفل اشك‌ ريزان دارد مي‌رود. وقتي من وارد اتاق شدم، كافكا كاملن ازپاافتاده آنجا نشسته بود و چند بار زير لب غرمي‌زد: « { تعجب مي‌كنم } كه چنين چيز وحشتناكي مي‌تواند وجود داشته باشد. » او هم مي‌گريست. گذاشته بود ورفل برود بدون آنكه بتواند حتا يك كلمه درباره‌ي كتابش چيزي به او بگويد. هركس كه خود را تحويل كافكا مي‌داد يا تاييديه‌ي محكم او را دريافت مي‌كرد، يا بايد نااميد مي‌شد. چيزي مياني وجود نداشت. با همين سخت‌گيري‌ي نرمش ناپذير با كارهاي خودش برخورد مي‌كرد. و اگرچه هيچگاه باورنداشت كه واقعن به مقاصدش رسيده باشد، اما به نظر من هيچ وقت به خودش به چشم يك متفنن نگاه نمي‌كرد. <br />هيچ كس در نزد كافكا احساس ناراحتي نمي‌كرد، برعكس همه كس را جلب مي‌كرد و مردم با حس‌ِ خاص‌ِ شادي‌آميزي به ملاقاتش مي‌آمدند، انگار كه آدم با احتياط روي نوك انگشتان پا يا روي قالي‌هاي لطيف راه برود. اما معمولن تنها بوديم و اغلب كافكا با صداي بلند برايم { كتاب } مي‌خواند، از افسانه‌هاي برادران گريم، يا اندرزن، داستان‌ِ گربه‌اي به اسم‌ِ مور از اِ ت‌ِ آ هوفمن يا كتاب‌ِ ‹ جعبه‌ي جواهرات › از هبل<a title="" style="mso-endnote-id: edn23" href="http://www.rezaghassemi.org/Doora_Diamant.htm#_edn23" name="_ednref23">[</a> را. مثلن يكي از آن‌ها داستان‌ِ عاشقانه‌ي‌ كارگر‌ِ معدني بود كه محبوبش او را تا دم گور همراهي كرد و قرار بود از آن پس هيچگاه او زنده نبيند. زندگي‌اش مي‌گذشت، او پير مي‌شد و موهايش خاكستري. تا اينكه يك روز جنازه‌‌ي مرد در يكي از چاه‌هاي معدن پيدا شد. جنازه با گاز كنسرو شده بود و كاملن تغييرنيافته باقي مانده بود. پيرزن گامي به سوي او برداشت و معشوقش را بوسيد؛ سال‌ها در انتظار‌ِ او بود، اكنون هم‌زمان عروسي مي‌كردند و به گورمي‌رفتندكافكا به خاطر « كمال‌ِ ‌» اين داستان عاشق‌ش بود، زيرا داستان همانقدر طبيعي بود كه هميشه همه‌ي چيزهاي عظيم طبيعي هستند. و ديگر اينكه عاشق كلايست بود. مي‌توانست داستان ‹ ماركيزه فون اُ را برايم پنج يا شش بار پشت سر هم بخواند. اغلب داستان ‹ هرمان و دوروتا ي گوته را هم مي‌خواند، كه در آن علاوه بر چيزهاي ديگر‌ِ { اين كتاب } عشق به امور‌ِ زندگي‌ي روزمره او را به شدت جلب مي‌كرد. اميد به اينكه بتواند آنگونه زندگي كند كه مطابق‌ِ ميل‌ِ خودش باشد، باعث مي‌شد وارد يك رابطه‌ي عيني با وطن، پول و خانواده بشود، طبيعي ست كه منظور يك رابطه‌ كاملن غير خورده‌ بورژوايي است. براين نكته تاكيد دارم، چون به ياد مي‌آورم، چگونه كافكا با آرامش‌ِ بسيار و بي‌طرفانه از نامزد‌ِقبلي‌اش<a title="" style="mso-footnote-id: ftn4" href="http://www.rezaghassemi.org/Doora_Diamant.htm#_ftn4" name="_ftnref4">¯</a> براي من حرف مي‌زد. او دختري فوق‌العاده اما كاملن خورده بورژوا بود. كافكا حس مي‌كرد كه ازدواج با او همزمان به معناي ازدواج با كُل‌ِ دروغ‌ِ اروپاست. و ديگر اينكه مي‌ترسيد وقتي براي نوشتن نداشته باشد. از طرف ديگر اين نامزدي تلاشي بود براي عادت كردن به زندگي‌ي طبقه‌ي متوسط و همزمان تا حدودي بيان يك كنجكاوي بود. مي‌خواست با همه چيز آشنا شود، خودش رد‌ِ همه چيز را بگيرد . يك خونريزي كه مربوط به سل‌ِ او مي‌شد، او را از همه‌ي ترديد‌هايش رهانيد. <br /> <br />رهايي از دست پراگ – اين بود دستاورد‌ِ بزرگ‌ِ زندگي‌اش، دستاوردي كه بدون آن انگار روا نبود بميرد،اگر چه بسيار دير پيش آمد. بازگشت به خانه‌ي پدري براي او به معناي بازگشت به زندگي‌ي غيرحرفه‌اي بود. اين بيش از همه كافكا را مي‌آزُرد. مي‌شد اين را در فشارهاي رواني‌ي كه به او وارد مي‌‌‌شد، ديد. <br />من در برلين ماندم<a title="" style="mso-footnote-id: ftn5" href="http://www.rezaghassemi.org/Doora_Diamant.htm#_ftn5" name="_ftnref5">&shy;</a><a title="" style="mso-footnote-id: ftn6" href="http://www.rezaghassemi.org/Doora_Diamant.htm#_ftn6" name="_ftnref6">¯</a>. كافكا نمي‌خواست كه من به پراگ و در خانه‌اي بروم كه تمام نگون‌بختي‌اش از آن پديد آمده بود. نفرت از پدرش و احساس‌ِ گناه‌ِ ناشي از اين نفرت بخشي از مجموعه‌ي عقده‌هايش بود. اعتقاد دارم كه او پدرش را چند باري در روياهايش كشته‌است. آن موقع روزانه از او نامه دريافت مي‌كردم. بعدها گشتاپو آن نامه‌ها را با دفترهاي يادداشت‌ِ روزانه‌اش برد و با وجود همه‌ي تلاش‌ها تا امروز پيدانشدند. تقريبن سي و پنج نامه بود. در يكي از آنها كافكا از « اشتباه تكنيكي »‌ي انسان‌ها در رفتار با خويش مي‌گفت. آن زمان به حلقه‌ي خودرهايي‌ي تولستوي مي‌پرداخت و در آن برخي از اين « اشتباهات‌ِ تكنيكي‌» را يافته‌بود. يك بار ديگر از خوابي تعريف مي‌كرد كه ديده بود. دزدهاي خياباني او را از آپارتمانش در برلين ربوده و در پشت خانه‌اي در يك آلونك زنداني كرده و دهانش را بسته بودند. « مي‌دانستم كه كارم تمام است، زيرا تو نمي‌تواني پيدايم بكني.» و ناگهان ‌شنيد كه من در همان نزديكي هستم، تلاش ‌كرد خودش را آزاد كند، فكرمي‌كند آزاد شده و حتا موفق شد كه چسب را از روي دهانش بردارد. كافي بود فقط صدايش را بشنوم. اما درست در همين لحظه دزدها دوباره پيدايش مي‌كنند و از نو دهانش را مي‌بندند. <br />مخوف‌ترين چيز در بيماري كُشنده‌ي كافكا آغازناگهاني‌ي آن بود. حس مي‌كردم كه او اين آغاز را اتفاقن به زور به سمت خود كشانيده است. شروع بيماري براي او مثل‌ِ يك رهايي از راه رسيد: حالا ديگر از تصميم گرفتن راحت شده بود. كافكا مستقيمن به بيماري خوش‌آمد گفت، اگرچه در آخرين لحظات‌ِ زندگي‌اش دوست داشت به زندگي‌اش ادامه بدهد. <br />او پراگ را به عنوان‌ِ مردي بيمار، گرچه همراه با طراوت‌ِ كامل‌ِ روحي، ترك گفت. در آسايشگاهي در وينه والد، كه خواهرش او را به آنجا برده بود، دوباره او را ديدم. آنجا بود كه براي نخستين بار معلوم شد مبتلا به سل‌ِ حنجره هست‌. اجازه نداشت حرف بزند و همه چيز را برايم مي‌نوشت، بيش ازهمه از تاثير نابودكننده‌اي كه پراگ روي او داشت. سه هفته آنجا ماند. وقتي كه بيماري‌اش وخيم شد، او را پيش يك متخصص در بيمارستان‌ِ وين بردند. آنجا با چندين بيمار ديگر كه حال‌شان وخيم بود، در يك اتاق بستري بود. هر شب يكي از بيماران مي‌مرد. كافكا در حاليكه لال به صفحه‌ي خالي‌ي كاغذ اشاره مي‌كرد، خبر مرگ آن ها را به من مي‌داد. يك بار بيماري را نشانم داد كه يك جوان خوش مشرب بود و خيلي اين طرف و آن طرف مي‌رفت و اگر چه در گلويش يك لوله كارگذاشته بودند،از غذا خوردن خوشش مي‌آمد. او سبيل و چشمان‌ِ درخشاني داشت. كافكا از خوش اشتهايي‌ي آن مرد بسيار خوشحال بود. فردا صفحه‌ي خالي را نشان داد، اما بيشتر سخت آزرده بود تا وحشت‌زده، انگار كه نمي‌توانست درك كند كه چگونه مردي همواره چنين سرزنده مي‌بايست بميرد. هيچگاه لبخند‌ٍِ كمي شرور و كنايه‌آميزش را از ياد نخواهم برد. <br />كافكا را از بيمارستان به آسايشگاهي در كلوستر نوي بورگ كيرلينگ در نزديكي‌ي وين بردند. آنجا يك اتاق‌ِ بالكن‌دار‌ِ خيلي خوب داشت كه در تمام طول روز آفتابگير بود. من با او آنجا ماندم. بعدها دوستش دكتر كلوپ شتوك هم آمد. كافكا از اين آسايشگاه نامه‌هاي مختلفي به پدرومادر، برادران و خواهران و ماكس برود نوشت. برود براي اينكه كافكا متوجه نشود، به نظر او بيماري‌اش چه اندازه خطرناك است، ابتدا پس از اينكه در وين داستان‌خواني داشت، به ملافات‌ش آمد. در طول مدتي كه كافكا در آسايشگاه بود تقريبن كارنمي‌كرد، مگر روي “ گفتگوها ¯ كه بايد در مالكيت دكتر كلوپ شتوك باشد. شب قبل از مرگش تصحيحات را مي‌خواند. حدود چهار صبح دكتر كلوپ شتوك را خبركردم، چون كافكا مشكل تنفس داشت. دكتر كلوپ شتوك فورن بحران را شناخت و پزشك را بيدار كرد. پزشك يك كيسه يخ روي گلويش گذاشت. حدود ظهر فردا كافكا مُرد. سوم اوت 1924 بود. <br />سال‌ها پس از آن اغلب كتاب‌هاي كافكا را خوانده‌ام، همواره با اين خاطره كه خود او چگونه برايم مي‌خواند. آنجا حس مي‌كردم كه زبان‌ِ آلماني چقدر برايم دشواربود. آلماني زباني بسيار مدرن و بسيار امروزي است، تمام جهان‌ِ كافكا زبان قديمي‌تري را مي‌طلبد؛ در او آگاهي‌ي كهني وجود داشت، چيزهاي كهن و ترسي كهن. مغزش جزئياتي عالي‌تر از آن مي‌شناخت كه مغز مدرن بتواند اساسن دركشان كند. او به اندازه‌ي خيلي كمي نماينده‌ي يك عصر هست، تا نماينده‌ي يك ملت و سرنوشت‌ش. واقع گرايي او زندگي روزمره را هم حتا بازنمي‌تاباند: اين منطق‌، مطلق‌ِ موجزي است كه فقط براي چند لحظه‌ي كوتاه مي‌شود در آن زيست <br /><span style="font-size:130%;color:#000099;">پایان</span> <br /><span style="font-size:130%;color:#000099;"><a href="http://www.shabeyalda999.blogspot.com">www<span style="color:#ff0000;">.</span><span style="color:#ff6600;">shabeyalda</span><span style="color:#ffcc33;">999</span><span style="color:#666666;">.</span><span style="color:#666666;">blogspot</span>.com</a></span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110519989557596458?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1105105225034318962005-01-07T16:40:00.000+03:302005-01-07T17:10:25.036+03:30<span style="font-size:130%;">آری آغاز دوست داشتن است</span> <br /><span style="font-size:130%;">گرچه پایان راه ناپیداست </span> <br /><span style="font-size:130%;">من به پایان دگرنیندیشم</span> <br /><span style="font-size:130%;">که همین دوست داشتن زیباست</span> <br />فروغ فرخزاد <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110510522503431896?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1104850713826114192005-01-05T06:20:00.000+03:302005-01-04T18:28:33.826+03:30<div align="justify"><span style="font-size:130%;">و امروز سالروز تولد فروغ فرخزاد هرچی فکر کردم دیدم چی بهتر از این که فقط بگم فروغ عزیز تولدت مبارک و روحت شاد</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ffff33;"><a href="http://www.avayeazad.com/poet/foroogh.htm">http://www.avayeazad.com/poet/foroogh.htm</a></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">تنهایی روح مرا هیچ چیز جبران نمیکند.مثل یک ظرف خالی هستم و توی مرداب ها دنبال جواهر می گردم</span></div><div align="justify">نامه ای به شاپور - پس از جدایی</div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;">کاش ما آن دو پرستو بودیم</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;">که همه عمر سفر می کردیم</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;">از بهاری به بهار دیگر</span></div><div align="justify"><span style="color:#999999;"><span style="font-size:130%;">تقدیم به او که نخستین جرقه های آشناییمان با شعرهای فروغ بود - و او رفت ....کاش الان پیشم بودی - هر جا هستی <span style="color:#3333ff;">شاد</span> باشی</span> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110485071382611419?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1104764355228446702005-01-04T06:00:00.000+03:302005-01-03T19:26:54.766+03:30<div align="left"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">و نترسیم از مرگ <br />مرگ پایان کبوتر نیست <br />مرگ وارونه یک زنجیر نیست <br />مرگ در ذهن اقاقی جاریست <br />مرگ در آب و هوای خوش اندیشه نشیمن دارد <br />مرگ در ذات شب دهکده از صبح سخن می گوید <br />مرگ با خوشه انگور می آید به دهان <br />مرگ در حنجره سرخ - گلو میخواند <br />مرگ مسئول قشنگی پر شاپرک است <br />مرگ گاهی ریحان میچیند</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">...</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">گاه در سایه نشسته است به ما می نگرد</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">وهمه میدانیم</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">ریه های لذت پر اکسزن مرگ است</span> <br />سهراب سپهری - هشت کتاب - صدای پای آب</div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#ff0000;"><a href="http://www.shabeyalda999.blogspot.com">www</span><span style="color:#666666;">.shabeyalda999.</span><span style="color:#3333ff;">blogspot.</span><span style="color:#ffcc00;">com</a></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110476435522844670?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1104678524124038952005-01-02T18:00:00.000+03:302005-01-02T18:38:44.123+03:30<div align="center">در زندگی زخمهایی است که مثل خوره روح را آهسته در انزوا میخورد و میتراشد . این دردها را نمی شود به کسی اظهار کرد چون عموما عادت دارند که این دردهای باورنکردنی را جزو اتفاقات و پیشامدهای نادر و عجیب بشمارند</div><div align="center">بوف کور - صادق هدایت</div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><a href="http://www.shabeyalda999.blogspot.com">www.<span style="color:#666666;">shabeyalda999.</span><span style="color:#3333ff;">blogspot.</span><span style="color:#009900;">com</a></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110467852412403895?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1104576607962454112005-01-02T01:54:00.000+03:302005-01-01T14:39:29.356+03:30بر روی ما نگاه خدا خنده مزند <br />هرچند ره به ساحل لطفش نبرده ایم <br />زیرا چوزاهدان سیه کار خرقه پوش <br />پنهان زدیدگانش می نخورده ایم <br />فروغ فرخزاد <br /><span style="font-size:130%;color:#ff6666;"><a href="http://www.shabeyalda999.blogspot.com">www.<span style="color:#33cc00;">shabe</span><span style="color:#999999;">yalda999.</span><span style="color:#3333ff;">blogspot.</span><span style="color:#663333;">com</a></span></span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110457660796245411?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9872224.post-1104508397230114252005-01-01T06:54:00.000+03:302005-01-01T14:56:48.653+03:30<div align="center">سلام به همه دوستان - همین جا ورود خودم رو به جمع وبلاگ نویسان تبریک می گم-سعی میکنم با مطالب خواندنی و عکس های زیبا بلاگ خوبی داشته باشیم - این که چرا شب یلدا - خودمم نمی دونم شاید شب یلدا تصمیم گرفتم بلاگ داشته باشم - شایدم فیلم شب یلدا ازبهترین فیلمهای عمرم بوده - شما دوستان نیز با نظرات خودتون به ما کمک کینن</div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong><span style="color:#3366ff;">سال نو میلادی مبارک</span> </strong></span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">HAPPY NEW YEAR <span style="font-size:180%;color:#33cc00;">2<span style="color:#ffcc33;">0</span><span style="color:#3366ff;">0</span><span style="color:#999999;">5</span></span></span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9872224-110450839723011425?l=shabeyalda999.blogspot.com' alt='' /></div>lonleyhttp://www.blogger.com/profile/15890941722674751680noreply@blogger.com0